Foutmelding

The answer you entered for the CAPTCHA was not correct.

Recht hout

Recht hout

Onopgemerkt rondneuzen bij een bouwgroothandel is onmogelijk. Omdat de meeste klanten per e-mail of telefoon bestellen, loopt er doorgaans weinig volk tussen de schappen. Je valt dus meteen op. Zou ik me als journalist aan de balie melden, dan krijg ik waarschijnlijk een verkooppraatje van de bedrijfsleider. Daarom besloot ik incognito te gaan, vermomd als potentiële klant, met veiligheidsschoenen en een stoffige doorwerkjas. 

Na drie keer steken staat mijn bus tussen de witte strepen. Krappe parkeerplaats. Hoe moet dat als ik een aanhanger hout kom afhalen? Lekker bedrijfslogo trouwens. Duidelijke icoontjes in kleurige vierkantjes met afgeronde hoeken. Vertegenwoordigers alleen op afspraak, vertelt een bordje op de deur. In de shop zitten drie mannen achter een flinke balie. Een van hen kijkt op. Hij zal het aanspreekpunt zijn. Ik bevind me in het domein van de professional en in die hoedanigheid word ik te woord gestaan, wat heel prettig is. 

Hoe meer ik afneem, hoe scherper de prijs. Ze leveren op locatie, maar ik kan ook zelf afhalen. “Valt mee hoor,” zegt de man als ik hem duidelijk maak dat ik mezelf al met bouwstaalmatten door de shop naar de kleine parkeerplaats zie sjouwen. “Loop maar eens mee.” Via automatisch openschuivende deuren betreden we een enorme loods nokvol bouwmaterialen. Twee meterhoge en metersbrede overheaddeuren bieden toegang tot de loods. Hier is het makkelijk laden. 

We passeren een SUV met aanhanger van een aannemer die weet dat ik voor MIX Pro schrijf. “Hee Edwin, bezig met de volgende column!” roept hij vanaf een heftruck twintig meter verderop. Ai, daar gaat mijn incognito… 

“Heb jij wel een heftruckrijbewijs?” roep ik plagend in een poging het gesprek op een ander onderwerp te brengen. Het lukt. De aannemer parkeert zijn heftruck aan onze voeten en begint uit te leggen dat zo’n rijbewijs helemaal niet nodig is. Het kan veel goedkoper en dan scheur je toch legaal op zo’n ding rond. Daar heeft mijn rondleider wel oren naar. 

Terug aan de balie vraag ik naar stalen spijkers en een staalborstel voor op een haakse slijper. De man loopt in gedachten alle schappen na en schudt vervolgens enigszins teleurgesteld zijn hoofd. “Nee, daarvoor moet je de ijzerwarenzaak verderop hebben. Maar stalen spijkers hebben we wel, in alle soorten en maten.” Ik volg hem naar het schap. “Veertig millimeter? 
Kilootje?” Ik knik twee keer.

Als ik mijn pas in de automaat steek vraag ik hem wat nu eigenlijk het verschil is tussen een bouwgroothandel en een bouwmarkt. Na enig denken antwoordt hij met een schalks lachje om zijn mond: “Bij ons is het hout wel recht.”

Edwin Timmers

Schrijf u in voor onze nieuwsbrief