Foutmelding

The answer you entered for the CAPTCHA was not correct.

Mag wat kosten

Mag wat kosten

Of ik even meerijd naar de technische groothandel vlakbij voor een paar diamantslijpschijven en een kleine troffel. Het is toch pauze en koffiedrinken kan ook in de auto. We raken aan de praat. Hij vertelt over een kennis bij wie opnieuw kanker is vastgesteld tijdens een reguliere controle. “Nergens last van en toch is het mis. Eigenlijk moet je ook niet alles willen weten.”

De jongeman achter de verkoopbalie is een bekende van het voetballen. Omdat ik het verschil tussen Ajax en PSV niet weet, loop ik de winkel in. Zij vermaken zich wel, en ik trouwens ook, want het is een hele mooie zaak. Het is de oudste uit een keten van vier, onlangs verbouwd, waarbij de inrichting de robuuste sfeer van industrieel erfgoed meekreeg. Stalen kozijnen in matzwart en overal een gladde betonvloer.

Ik struikel over de houten vloer die in de hoek met de PBM’s op de betonvloer is aangebracht. Het voordeel van mijn struikelen is dat het de aandacht van een verkoopmedewerker trekt. “U zoekt waarschijnlijk een bouwhelm,” zegt hij, een schaterlach onderdrukkend. Ik doe alsof mijn neus bloedt en vraag hem waarom hier niets geprijsd is. “Als je grotere hoeveelheden afneemt, verandert de stuksprijs,” legt hij uit. Een logische verkoopstrategie voor houtschroeven en torsienagels, lijkt me, niet voor cirkelzagen en steenknippers.
Mijn collega verdedigt nog steeds ‘zijn’ Ajax tegen de smalende aanvallen van de baliemedewerker. Ik vergaap me ondertussen aan strak georganiseerde wanden met handgereedschap, aan ongehavende
kruiwagens en betonmolens in gelid op de vloer, kortom, aan alles waar de handen van gaan jeuken. Zonder vastomlijnd doel moet een vakman groot­handels als deze niet aandoen, want de neiging om het winkelmandje tot aan de rand te vullen is groot. Ik houd me in, met moeite.

Op de terugweg naar de balie passeer ik het enige geprijsde artikel: een felgroene tuintractor. Of 1699 euro veel is, weet ik niet. Het rode tractortje ernaast heeft geen prijskaartje, dus laat zich niet vergelijken. Op de balie liggen twee diamantslijpschijven en een kleine troffel op een leveringsbon. We kunnen weer.

In de auto vraag ik mijn collega wat hij voor het troffeltje moet neertellen – precies hetzelfde ding kocht ik onlangs namelijk voor zeven of acht euro bij een bouwmarkt. Hij weet het nog niet. Maar een dikke week later weet hij het wel. “Ik moest potdomme drie keer zoveel voor dat ding afrekenen, joh!” roept hij. “Eigenlijk moet je ook niet alles willen weten,” wil ik zeggen, maar ik slik mijn woorden in. In plaats daarvan mompel ik iets over kwaliteit, dat die beter is, of zo.

Edwin Timmers

Schrijf u in voor onze nieuwsbrief