Foutmelding

The answer you entered for the CAPTCHA was not correct.

Een witte zomer

Een witte zomer

In de tuin met de voeten omhoog, een boek in de hand en een speciaalbiertje binnen handbereik. Heerlijk. Tevreden kijk ik naar het groeien en bloeien om me heen. De hortensia doet het goed, de oleander voor het eerst in jaren ook. Over het diepgroene gazonnetje rolt een klont piepschuim en op de verse aarde bij de klimrozen zie ik opeens ook bolletjes van dat materiaal. Nu het me opvalt, zie ik steeds meer. Verderop in de straat wordt al weken verbouwd. Zou het daar vandaan komen? Toch eens polshoogte gaan nemen, want ik stoor al me langer aan zwervend polystyreen.

Wekelijks kom ik op meerdere bouwplaatsen. Plaatselijke sluiers van witte bolletjes verraden of er met polystyreen gewerkt is. Onlangs, bij een kapitale bungalow waarvan de muren aan de buitenzijde met dit materiaal geïsoleerd waren, leek het alsof het gesneeuwd had. Grote brokken worden netjes gescheiden afgevoerd, maar het fijne spul, de sneeuw, komt in de bodem en zit daar over honderd jaar nog. Het bodemleven heeft daar niet direct last van, maar is het nodig? Zijn er duurzamere alternatieven? Dit lijken me vragen voor de bouwgroothandel.

Een aantal groothandels heeft een chatbox op hun website. Gezellig. Ze reageren snel en verwijzen me met mijn vragen door naar levensechte adviseurs die op de vestiging rondlopen. De adviseurs die ik aan de lijn krijg zijn in tegenstelling tot de medewerkers van de chatbox allemaal man. Mijn vragen worden serieus genomen. En ja, er zijn enorm veel alternatieven. Niettemin hebben de grote ketens naast PUR en PIR, die al minder verspanen bij verwerking, eigenlijk alleen vlas als ‘natuurlijk’ alternatief.

Ik ontdek dat de wereld van de bouwmaterialenhandel min of meer verdeeld is in een ecologische en een gangbare tak. Zaken van eerstgenoemde tak doen niet in piepschuim. Bij de gangbare zaken staat het materiaal juist goed aangeschreven vanwege de hoge isolatiewaarde en prima recyclebaarheid. De adviseurs die ik sprak lepelen de specificaties van hun koopwaar met het grootste gemak op. Voor de sneeuw van polystyreen hebben ze echter niet zo gauw een oplossing. Voorzichtig wijzen ze naar de bouwbedrijven die het materiaal verwerken. “Er is een alternatief in de maak,” verdedigt een van hen zich als ik begin over ketenverantwoordelijkheid. “Bio Foam.”

Verderop in de straat wordt nog steeds getimmerd en gezaagd. Ik zal er eens langsgaan. Als ik de oprit afloop zie ik mijn buurman op een lange ladder staan. Hij stopt een rol gaas in de goot. “Verstopte regenpijp?” roep ik. “Nee,” roept hij terug. “De kauwen pikken via de goot piepschuim uit mijn dakplaten. De tuin ligt er vol mee.”

Edwin Timmers

Schrijf u in voor onze nieuwsbrief